همیشه در زندگی لحظاتی هست که در عین روشنایی ؛ آمیخته با شب ؛سیاهی وظلمت است.در هنگام غم ودرد و آه لحظاتی آمیخته با زیبایی ولبخند است ودر هنگام سکوت لحظاتی سرشار از هیجان و التهاب و در ناامیدی بسی امید است.

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

این دیوار های سردغرور؛هیچ گاه فرصت نداد که"زمرمه های دلتنگی ام"به سوی تو پر گیرند. کاش بیایی همراه نسیم عشق؛از پشت پنجره نیمه باز رو به قلبم..

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

عشق تو چشمای هم نگاه كردن نیست با چشمای هم به زندگی نگاه كردنه

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

برای زیستن دوقلب لازم هست. قلبی که دوست بدارد . قلبی که دوستش بدارند. قلبی که هدیه کند . قلبی که بپذیرد.

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

وقتی دل تنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره،وقتی نا امید شدیبه یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی. وقتی ساکت شدی به یاد بیار کسی رو که به شنیدن صدای تومحتاجه

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

گریه شاید زبان ضعف باشد شاید خیلی کودکانه شاید بی غرور......... اما هر وقت گونه هایم خیس میشه می فهمم نه ضعیفم نه یک کودکم بلکه پر از احساسم

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

تو دریایی و من موجی اسیرم...كه می خواهم در آغوشت بمیرم... بیا دریای من آغوش بر كش...نمی خواهم جدا از تو بمیرم

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد .وسعت تنهائیم را حس نکرد .در میان خنده های تلخ من .گریه پنهانیم را حس نکرد .در هجوم لحظه های بی کسی درد بی کس ماندنم را حس نکرد .آن که با آغاز من مانوس بود . لحظه پایانیم را حس نکرد

اگر با گریه دریایی بسازم / اگر با خنده رویایی بسازم / اگر خنده شود در من فراموش / اگر گریه شود با من هم آغوش / تو را هرگز نخواهم کرد فراموش .

یک آسمان ترانه / صد بیت عاشقانه / تقدیم به قلب پاکت / ای بهترین بهانه .

به یمن آمدنت هزاران ستاره در آسمان آبی دلم درخشید ، تو اولین و آخرین حکایت بی انتهای عشقی .

تکرار همه چیز توی زندگی خسته کننده است ، اما تو مثل نفسی و تکرارت تضمین زندگی من است .

نبودن هیچ کس سخت نیست ، فراموش کردن یک بودن سخت است .

مشغول بازسازی جاده ی خاطراتم بودم تا وقتی دوباره خواستی برگردی ، پستی و بلندی های جاده اذیتت نکنه ، ولی یکدفعه چشمم به تابلوی فرسوده ی کنار جاده افتاد که روی آن نوشته بود : جاده ی خاطرات یکطرفه است !

هر دل سنگی یه روزی میشه تنگ ، چه کنم من که دلم تنگه همیشه !

یک شبی مجنون نمازش را شکست / بی وضو در کوچه ی لیلا نشست / گفت : یارب از چه خوارم کرده ای ؟ / بر صلیب عشق دارم کرده ای ؟ / مرد این بازیچه دیگر نیستم / این تو و لیلای تو ، من نیستم / گفت ای دیوانه ، لیلایت منم / در رگت پنهان و پیدایت منم / سال ها با جور لیلایت ساختی / من کنارت بودم و نشناختی .

امشب به رسم عاشقی یادی ز یاران می کنم / در غربتی تاریک و سرد از غم حکایت می کنم / امشب وجودم خسته است از سردی دلهای سرد .

چه دعایی کنمت بهتر از این : خنده ات از ته دل ، گریه ات از سر شوق ، روزگارت همه شاد ، سفره ات رنگارنگ و تنت سالم و شاد که بخندی همه عمر ، یاد هم که نبود حرفی نیست !

کاش اینجا بودی/کاش در باغچه سبز دلم می ماندی/کاش شعر غم من را/ز افق های غریب نگهم می خواندی/کاش اینجا بودی/کاش گلهای فراق تو گهی می پژمرد/کاش گنجشک دلت/در غم من می آزرد/و جدایی می مرد/

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

ماهی به آب گفت : تو نمیتونی اشكای منو ببینی , چون من توی آبم... آب جواب داد اما من میتونم اشكای تو رو احساس كنم چون تو توی قلب منی

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

در سكوت می توان نگاه را معنا كرد و آن را با عشق به دل پیوند زد می توان بهار را به دیدار برگهای خزان زده برد و برای رازقی های امید از عطر دوست داشتن گفت می خواهم سكوت كنم و تنها به حرف نگاهت گوش كنم

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

هیچ وقت نذار هر رهگذری که رد میشه رو دلت یادگاری بنویسه چون بعدا پاک کردنش خیلی سخته

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

یکدیگر را دوست بدارید و چنانچه به این کار قادر باشید پس همه کارها ی دیگرخود به خود روبه راه خواهند شد

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

دوست داشتن کسانی که دوستمان می‌دارند کار بزرگی نیست، مهم آن است آنهایی را که ما را دوست ندارند، دوست بداریم

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

ای غنچه ی خندان چرا خون در دل ما می كنی ؟

خاری به خود می بندی و ما را ز سر وا می كنی

شهریار

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

کاش اینجا بودی

کاش در باغچه سبز دلم می ماندی

کاش شعر غم من را

ز افق های غریب نگهم می خواندی

کاش اینجا بودی

کاش گلهای فراق تو گهی می پژمرد

کاش گنجشک دلت

در غم من می آزرد

و جدایی می مرد

کاش اینجا بودی

کاش اینجا بودی

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

همیشه دوست داشتم ابر باشم.چون ابر انقدر شهامت داره که هر وقت دلش میگیره جلوی همه گریه کنه

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم هیچ گاه برای آمدنت باران را بهانه نمیکردی رنگین کمانم

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

هر جا بگذرد تابوت من غوغا به پا خیزد که گویند : چه سنگین می رود تابوت این مرده از بس آرزو دارد

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

از کبوترپرسیدم : زندگی چیست؟ پرهایش را تکان داد و جواب نداد ازدریا پرسیدم:زندگی چیست؟ خروشید و جوابم را نداد ازآفتاب پرسیدم:زندگی چیست؟ غروب کرد وجوابم را نداد ازانسان پرسیدم:زندگی چیست؟ گفت: زندگی خون دل خوردن است اولش عشق وبعد مردن است.

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

نیامد ز سوی تو هم خبری نداری تو بر حال من نظـری شکایت برم از تو پیش خدا تو را خاطر افتاده با دگـری

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

مهربانی را در نگاه منتظر کودکی دیدم که آبنباتش را به دریا انداخت تا اب شیرین شود

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

ما چون ز دری پای کشیدیم ،کشیدیم امید ز هر کس که بریدیم ، بریدیم دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند از گوشه ی بامی که پریدیم ، پریدیم رم دادن صیدِ خود از آغاز غلط بود حالا که رماندی و رمیدیم ، رمیدیم صد باغ بهارست و صلای گل و گلشن گر میوه ی یک باغ نچیدیم ، نچیدیم وحشی ! سبب دوری و این قسم سخن ها آن نیست که ما هم نشنیدیم ، شنیدیم

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

همیشه یه کسایی بودن که بهم میگفتن چرا تو عشق نداری؟همیشه بودن کسایی که بهم بگن عشق یعنی زندگی... میگفتن اگه عاشق نشی یعنی زندگی نکردی... ولی بهم نگفتن اگه اسیر یکی بشی دلت میسوزه...بهم نگفتن اگه با چشاش نگات کنه انگار تموم جونتو به آتیش میکشن...بهم نگفتن اگه تموم روز ببینیش بازم دلتنگش میشی...بهم نگفتن ممکنه یه روز بذاره بره...بهم نگفتن... نگفتن که تو پشت سرش اشک میریزی ولی اون بی اعتنا میره...نگفتن تو دیوونش میشی ولی اون بی خیالت میشه

عشق بها دارد ... من و تو بودیم و یک دریا عشق ، حالا من هستم یک دنیا اشک ... آری ... عشق بها دارد !!!

آره زندگیم همینه !دیگه چاره ای ندارم !صبح تا شب این شده کارم یا تو باشی و بخندم یا نباشی و ببارم

چه زیباست بخاطر تو زیستن و برای تو ماندن وبه پای تو سوختن وچه تلخ وغم انگیز است دور از تو بودن برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن ای كاش میدانستی بدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه ناشكیباست

می دانم روزی با تن خسته و خیس ، سوار بر قطرات درشت باران بر ناوادنهای چشمم فرود می آیی در میان انبوه مژگانم میزبان خواهم بود و در آن لحظه چشمانم را برای همیشه می بندم تا دیگر دوریت را حس نکنم

دستانم تشنه ی دستان توست شانه هایت تکیه گاه خستگی هایم با تو می مانم بی آنکه دغدغه های فردا داشته باشم زیرا می دانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت

شنیدم که شمشیر یکی را دوتا می کند بنازم به شمشیر عشق که دوتا رایکی می کند .

آنگاه که ضربه های تیشه زندگی را بر ریشه آرزوهایت حس میکنی؛ به خاطر بیاور که زیبایی شهاب ها از شکستن قلب ستارگان است

ما همیشه صداهای بلند را میشنویم، پررنگ ها را میبینیم، سخت ها را میخواهیم. غافل ازینکه خوبها آسان میآیند، بی رنگ می مانند و بی صدا می روند

گویند لحظه ایست روییدن عشق آن لحظه هزار بار تقدیم تو باد

خوب رویان جهان رحم ندارد دلشان باید از جان گذرد هر كه شود همدمشان روزی كه سرشتند ز گٍل پیكرشان سنگی اندر گٍلشان بود و همان شد دلشان

فریاد من از داغ توست ...... بیهوده خاموشم مکن ...... حالا که یادت میکنم ...... دیگر فراموشم مکن ...... همرنگ دریا کن مرا ...... یکبار معنا کن مرا

هر گز ندیدم بر لبی لبخند زیبای تو را هر گز نمی گیرد کسی در قلب من جای تو را.......گر هیچ مرا در دل تو جاست بگو گر هست بگو نیست بگو راست بگو.....مرگ آن نیست که در قبر سیاه دفن شوم مرگ آن است که از خاطر تو با همه ی خاطره ها محو شوم

گاهی اوقات آرزو می کنم ای کاش تک پرنده عاشقی بودم که میان صدها هزار پرنده بتوانم به قله بلند سرزمین هستی برسم و پرواز کان نغمه سر دهم که... من شیدای تو و عاشقانه دوستت دارم 

زندگیبرای آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم ، لازم نیست ثابت کنیم که طریق دیگران نادرست است . کسی که چنین می پندارد ، به گامهای خود نیز ایمان ندارد . (پائولو کوئلیو )

عشق یعنی خون دل یعنی جفا عشق یعنی درد و دل یعنی صفا عشق یعنی یک شهاب و یک سراب عشق یعنی یک سلام و یک جواب عشق یعنی یک نگاه و یک نیاز عشق یعنی عالمی راز و نیاز

به روی گونه تابیدی و رفتی مرا با عشق سنجیدی و رفتی تمام هستی ام نیلوفری بود تو هستی مرا چیدی و رفتی

نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن و تنهات می ذارن نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق کشین ، رحم و مروت ندارن

روی یک طاقچه سنگی میون دو قاب رنگی بودن من وتو با هم داره تصویر قشنگی عکس تو تو قاب خاتم در حصار خالی از غم حتی در مرگ تن من نمی گیره رنگ ماتم

آفرینش روز و شب، زیبایی زمین و کهکشانها، درخشش ستارگان فروزان، همه حاکی از وجود پروردگار یکتاست، پس از او اطاعت می کنیم، چون او معین کرده که مرگ آغاز جاودانه هاست

می دونی زیباترین خط منحنی دنیا چیه ؟ لبخندی که بی اراده رو لبهای یک عاشق نقش می بنده تا در نهایت سکوت فریاد بزنه : دوستت دارم

خواب ناز بودم شبی.... دیدیم کسی در میزند.... در را گشودم روی او ...دیدم غم است در می زند... ای دوستان بی وفا...از غم بیاموزید وفا..غم با آن همه بیگانگی..... هر شب به من سر می زند

هزار دستگاه ریو، صد دستگاه آپارتمان، هزار سکه طلا و میلیاردها ریال اسکناس دو هزارتومانی فدای یه تار موی گلی مثل تو

هرگاه دلت هوایم را کرد، به آسمان بنگر و ستارگان را ببین که همچون دل من در هوایت می تپند

نیستی اینجا بی تو دارم دق میکنم

همیشه تو خواب و رویا تو رو کنارم میبینم

میبینم اومدی و شادیها رو حس میکنم

دلم می خواست یه بار دیگه تو چشمات نگاه کنم

خنده هات رو ببینم از ته دل صدات کنم

اما زمونه یه بار دیگه نامردیش رو بهم نشون داد

تو رو ازم گرفت و غمها رو پیش روم گذاشت

دلم رو تنها کرد و اشک چشمام رو جاری کرد

همیشه تو بودی توی فکر و خیال من

الان بدون تو سیاه شب و روز من

بگی که زندگی بی تو معنی نداره

منتظرت میمونم تا بیا ی بشینی پای حرفام

بهت بگم عزیزم که بی تو خیلی تنهام

منتظرت میمونم چشم به راه جاده ها

تا بیای و تموم شه این لحظه ها

منتظرت میمونم تا بگیرم دستتو

آروم میشم وقتی که یادم میاد چشماتو

منتظرت میمونم تا تموم شه این انتظار

تا برسه عزیزم لحظه خوب دیدار

مگه من با تو چه کردم رفتی و تنهام گذاشتی               

رفتی و رو این دل عاشق پا گذاشتی   

مگه من با تو چه کردم که رفتی بدون خبر 

رفتی و چشمام موندن منتظر خیره به در 

مگه من با تو چه کردم چشمام و بارونی کردی 

التماسم و دیدی و رفتی و فراموشم کردی

مگه من با تو چه کردم که بهم گفتی دیوونه 

گفتی که برو عزیزم دل تو برام زندونه 

مگه من با تو چه کردم که الان نشستم تنها 

نشستم اشک میریزم که شدم عاشق رسوا                            

نمی دانم چگونه میشود بی تو سفر کرد                                      عمریست که با یاد تو زندگی کرده ام

با یاد تو گریسته ام و با یاد تو آرام گرفته ام                                                     

نمی دانم بی تو بقیه ی عمر خود را چگونه بگزرانم                                    

دورانی کوتاه به پایان عمر دیدار من و تو باقیست                                       

نمی دانم در این لحظات سخت و حساس چگونه معنای دلتنگی را فرا گیرکم

شاید تقدیر اینگونه بوده که من باقیه عمر خود را در تنهایی و با اشک سپری کنم

اما چه میشود کرد باید گذاشت و باید رفت                                            باید معنای مجدد تنهایی را فرا گرفت

باید مجددا طعم طلخ تنهایی را چشید                                                  باید دوباره دلتنگی را تحمل کرد

باید چشمها را با اشک تنهایی شست                                               

یاید از تو دور شد گر چه سخت و دشوار است           

من میروم اما یاد تو بهترین بهانه برای نفس کشیدن وزندگی کردن است